L’ors – di Tino Cortesi

0
39

Leggi la poesia in dialetto
Considerazioni in versi sulla permanenza dell’orso in Valposchiavo.

 

 

 

Al ven sü dal Trentin
L’è pasù da Tiran e Gros,
E l’è vügnü sü a truà i Pusc’ciavin
L’è rivù scia visin al Sassalb
E ali bisci al ga fait tra quai salt
L’a maiù quai bisci incustididi,
E a quai Pusc’ciavin, l’a cuminciù a ga fa fastidi.

L’a girù la Val e al stea in dal bosc,
E tanc i gean plü da fo, dopu cal vignia fosc.
Dopu avè traversù la Val, l’è ü a Palü,
E an por asan man al ga mütü.
E a na fema chi stea lasü,
Na gran fofa al ga mütü.

Dopu avè fait na pisna vacanza,
L’è turnù a Pusc’ciaf in transumanza.
Dopu ca l’a fait quai dain süi mages,
Al s’è fait vedè fina gio in paes
Al pecc l’è ca la ga fofa tanta gent
Anca sa i disan cal fa gnent.

Par mi al ga trop poc löc
Ilura al ven giò in paes a fa sei giöc.
Nösc bon vecc ai ean töit via a sei temp
Insci i faroan cuntent tanta gent

Ai an cintai anca via a Berna
Miga par la fofa chi gesan a perda
I staroan e i saroan multu plü libar in sei löc
In dont cai pudaroan cascià, sa multiplicà e fa sei giöc.

 

Tino Cortesi